چه محجوب و آروم رفتی. اگه تا اون لحظه که در صور میدمن رفتن نجیبانتو توصیف کنم بازم نه توصیفم تموم میشه نه داغ دلم سرد میشه. بااون زیر پوش سفیدت و زیرشلوار راه راه سفید. خودتم سفید. مث برف. صورتت سفید. یه پیرمرد قدبلند دراز کشیده بودی رو به قبله. رنگ مشکی دوس نداشتی. برات سنگ مرمر سفید گرفتیم با برگ موهای طلایی. آروم بخواب بابا. دخترت پوستش کلفته.
یکماهی آباد ۴۳...ما را در سایت یکماهی آباد ۴۳ دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 149